« ابوفاضل »

دلبر و دلدارمني يا ابوفاضل


مست تولاّي توام يا ابو فاضل


 مرا ببر به كربلا يا ابوفاضل


ميان جمع كشته ها يا ابو فاضل


منم منم گداي تو يا ابو فاضل


فداي نينواي تو يا ابو فاضل


عاشق و بيمارحسين ياابوفاضل


يگانه دلدار حسين يا
ابوفاضل

هميشه تو يار مني يا ابو فاضل

 
خاك كف پاي توام يا ابو فاضل


مرا ببر به نينوا يا ابو فاضل


مرا ببر پيش خدا يا ابو فاضل


گداي بي نواي تو يا ابو فاضل


قربون گريه هاي توياابوفاضل


تويي خريدارحسين ياابوفاضل


تو ياور و يار حسين يا ابوفاضل

 

   

 

 « ولادت حضرت عباس » 

اي نخل بلند استقامت ، عباس

 
ميلاد تو
را نوشت تاريخ به خون



اي آنكه تويي برهمه كشتي نجات

 

دست از بد نت جداشده بهر حسين

 

علي ،يك دسته گل ازياس آورد



ميان باغي ازگلهاي زهرا



عباس كه غيرتش مّعما گرديد

 
 جانبازي و پاسداري عاشورا كرد



چون صبح دم سوم شعبان گرديد



در نيمه شب چهارم شعبان هم

 

سيراب زچشمه ي امامت ،عباس

 ميلاد شهامت و كرامت ،عباس



سردار حسيني زمقام و درجات



بردست بريده ات درود و صلوات



زطوبي ،شاخه ي احساس آورد



خوشا ام البنين عباس آورد



تنها يا رحسين ،تنها گرديد



تا لايق فرزندي زهرا گردید



خورشيد رخ حسين ،تابان گرديد



ماه رخ عباس نمايان گرديد
 

 

 

 

 «زمرمه عشق »         

روشنگر آفتاب، عباس آمد



خيزيد، گل آريد و گل افشانيد

 

تفسير زلال آب ،عباس آمد


 
زيرا گل بوتراب، عباس آمد

 

امشب شب ميلاد علمدار حسين است

 

 

 

ميلاد علمدار وفادار حسين است

 

گربود علي محرم اسرار محمد (ص)

 

 

 

عباس علي محرم اسرار حسين است

 

برخيز كه پور مرتضي مي آيد


عباس كه انتظار اوداشت حسين


مهري كه زعباس بود بر دل ما


با دست يد اللهي خود باز كند

 

سر لشكر شاه كربلا مي آيد


امروز به صد شور ونوامي آيد

 
آميخته شد به تارو پود و گل ما


هرجا گره ي بسته و هر مشكل ما

 

 

 

 

 

 

 « علمدار كربلا »

سلام اي صفاي دل عاشقان

 
خداي محبت خداوند عشق


خداي دعا ،كن دو دستت بلند


خداي وفا،بي وفايي مكن


خدايي به دلها نزيبد به كس


خداي شهامت ،خداي اميد


تو نامت به دلها صفا مي دهد


عطش تشنه ي ذره اي سوز تو


تو سلطان عشقي امير دلي


به دل پرچم سرخ بام حرم


خدا عاشقي را اگر دوست داشت

 

سلام اي خداي دل عاشقان

 
مقيم سراي دل عاشقان


دعا كن براي دل عاشقان


بمان با وفاي دل عاشقان


تويي آشناي دل عاشقان


عزيز خدايي و يار شهيد


مريضي دل را شفا مي دهد


كه سوز عطش را بقا مي دهد


غمت سينه ها را صفا مي دهد


نشاني كوي خدا مي دهد


به ا و هديه ي كربلا مي دهد

   

 

 «جلوه ي پيامبر»

اي آنكه خورشيد جهان سرمست ماه روي تو

 

 

 

اي آنكه محراب دلم باشد خم ابروي تو

 

اي آنكه حيدربوسه زد بر نازنين بازوي تو

 

 

 

چرخ و فلك آشفته آشفتگي موي تو

 

بوي گلستان وفا از نكهت گيسوي تو

 

 

 

پاي ادب مجروح شد در جستجوي كوي تو

 

باب الحوائج هستي و داروي ما در دست تو

 

 

 

ما زنده ي عشق تو و هستي ما از هست تو

 

سرها نثار مقدمت ، جانها همه پا بست تو

 

 

 

گردن فرازي عرب مقهور ناز شصت تو

 

ماه بني هاشم تويي ،بهر تو باصوت جلي

 

 

 

لفظ« بنفسي انت » راگويد حسين ابن علي

 

در جنگ ودر جود و سخا خود مرتضاي ديگري

 

 

 

فرزند زهرا هستي و از مجتبي دل مي بري

 

اي كاشف الكرب الحسين ،اي جلوه ي پيغمبري

 

 

 

پايت ركاب زينب و پشت و پناه خواهري

 

احمد تبارك بر اميرالمومنين گويد همي
       

 

 

صديقه بر ام البنين صد آفرين گويد همي

 

 

 

 

 

 

 

 «حضرت عباس »

آسمان محتاج مهتاب است و بس


شب بدون آب تاريك است و تار


 چون شب تارمدينه مه نداشت


روي ماهش چشمه مهتاب شد


 آمده تا عالم آرايي كند


قبله گاه چشم عاشق ها شود


انعكاس چهره او ماه شد


آسمان سر گشته ي رخسار او


 ديده ي هر كهكشان بر روي او


 گرد او گردش كند چرخ سپهر

 
غنچه از شوقش دريده پيرهن


ديده هايش غرق در حجب وحيا


آمد آنكه دلبر جانانه هاست


 مايه ي سر مستي دايم رسيد


در حرم بوي گل ياس آمده


 ساقي كوثر ببوسد دست او


اوكه ساقي تا رخ ماهش بد يد


مادرش ام البنين را تاب رفت


گفت بااو ماجراي كربلا

 

زان به بعد ازديده اشكش ريخته



تا كه طفلش مي زند بر سينه لب


برپسرد رس وفاداري دهد



گاه بوسد دست آن نور دوعين



گويدش از كودكي اين گونه مام



تو براي او علمداري كني

 

تشنه لب را حاجت آب است وبس


تشنه كامي مي بردازتن قرار


ماه رويي پاي در عالم گذاشت


چشم مستش باد ه ريز ناب شد


تاكه هستي هست، سقايي كند


ساقي جام شقايقها شود


آب بالعل لبش همراه شد


تشنگي را مي برد ديدار او


چشم اقيانوسها رو سوي او


آب مي نوشد زدستش چشم مهر


گل به شورش راهي دشت و دمن


دست هايش جلوه دست خدا


ذكر نامش باده ميخانه هاست


عاشقان ،ماه بني هاشم دميد


راه بگشاييد عباس آمده


جمع گل ها دائماً سرمست او


با گل اشك ازدو دستش بوسه چيد


 بر لب مولا سخن از آب رفت


قصه ي سقاي دشت نينوا



تا سر شكش را به شير آميخته



شير را ممزوج كرده با ادب



تا حريم عشق را ياري دهد



گاه مي گرداندش گرد حسين



اي پسر ،او باشد آقا ، تو غلام



جان دهي تا بهر او كاري كني


 

گر كه خواهي شيرخود سازم حلال

 

 

 

در رهش خود را به خاك و خون بمال

 

عهد خود ساقي به خون امضانمود

 

 

 

فرق و چشم و دست خود اهدا نمود


 

آمد استقبال سقا ، علقمه

 

مادرش ام البنين ؟ نه ، فاطمه
 

 

 

 

 

 

 

 « ميلاد علمدار »

ساقي بده جامي كه مي رو است


مي بده ، روح ادب آمده

 

ميلاد علمدار كربلاست


 
ياور و يار زينب آمده

 

«آمده گل زهرا (ساقي بده ) »

 

 

زره رسيده عاشقان



بشارت از ره آمده


آمده ،چا ره ي درد همه

 

كليد هر قفل بسته اي


اميد هردل شكسته اي


آمده ، نور چشم فاطمه

 

 


« آمد ه گل زهرا (ساقي ) بده ) »

 

 


زباغ علي لاله سرزده


آمده ، گل رعناي حسين

 


قمربني هاشم آمده



آمده ، يار زيباي حسين


 

 


« آمده گل زهرا (ساقي بده ) »

 

 

فرشته ها سبد سبد


شمس و ستاره و قمر


ذكرشان يا عباس ابن علي

 

ستاره  ريزند به پاي او


گشود ، لب در ثناي او


فكرشان یا عباس بن علي

 

 


« آمده گل زهرا (ساقي بده ) »

 

 

 

 

 

 

 

 "خداي احساس "

تموم زندگيم مال حسينه

 

دلم همواره دنبال حسينه

 

« يا اباالفضل ،يا ابا الفضل يا اباالفضل

 

 

 

يا اباالفضل مولا، يا اباالفضل

 

ساقي امشب شده مست اباالفضل

 
گره گشايي .. . دست خدايي ..

.
تموم زند گيم مال حسينه


دلم از عشق حسين بود لبالب


نور مبينم ... حبل متينم


تموم زند گيم مال حسينه


مژد ه اي دل مه علقمه آمد


باغ گل ياس ، خداي احساس


تموم زند گيم مال حسينه


شده ميلاد سلطان محبت

 

بوسه باران شده ، دست اباالفضل

 
عشق حسين و حيدر كرب و بلايي


يا اباالفضل مولا، يا اباالفضل


پسر حيدرم و غلام زينب


غلام زهرا پسرام‌البنينم


يا اباالفضل مولا، يا اباالفضل


پسر ديگر فاطمه آمد


ساقي دشت كربلا ،حضرت عباس


يا اباالفضل مولا، يا اباالفضل


جان عشق است و جانان محبت

 

نماي عشق است و راي عشق است

 

 

 

اين ابوفاضل به خدا ،صفاي عشق است

 

تموم زند گيم مال حسينه


گل به جمالت ... خونم حلالت


تموم زند گيم مال حسينه

 

يا اباالفضل مولا، يا اباالفضل


مركز پرگار فلك نقطه خالت


يا اباالفضل مولا، يا اباالفضل

 

 

 

 

 

 

 

 «چشمه ي ايثار »

امشب به حريم دل ما شادي و شور است

 

 

 

آواي غم ازگوش همه خلق به دور است
 

جانها همه چون بزم صفا،مشرق نور است
 

 

 

مستظهر الطاف خداوند غفوراست
 

در چهارم شعبان ،شب ميلاد اباالفضل

آن ساقي عطشان گل باغ نبوت
 

 

 

كانون وفا،چشمه ي ايثارو مروت
 

آموخت به آفاق ،ره و رسم اخوت

 

 

 

تكميل نمي شد به جهان درس نبوت

 

در صنع نمي بود گر ايجاد ابوالفضل

 

اين مقدم شاد پسرام بنين است

 

 

 

ميلاد گلي ازچمن صدق و يقين است

 

ذكرش همه جا با شرف و صدق عجين است

 

 

 

تا درهمه آفاق به پا پرچم دين است

 

جاويد بماند به جهان ياد ابوالفضل

 

يادش همه جاهم نفس پيرو جوان باد

 

 

 

اين جامعه ي شيعه ،ابو الفضل نشان باد

 

حّب علي و آل علي مونس جان باد

 

 

 

در خطه ي اسلام به هردور و زمان باد

 

ياريگر مانصرت و امداد ابو الفضل

 

 

 

 

 

 

 « نو گل رسول »

ساقي بده زباده ي محبتت پيمانه (2)

 

 

 

تاكه شوم زعشقت اي شاه و فا ديوانه

 

داردامشب دل مجنون به لبانش ترانه

 

 

 

ابوفاضل ابوفاضل ابوفاضل ابوالفضل(2)

 

هركه نظرمي‌كندم خنده كندبرحالم(2)

 

 

 

گشته پريشان به خدا چوموي تو احوالم

 

به خدا شد غم عشقت به دلم جاودانه

 

 

 

ابوفاضل ابو فاضل ابو فاضل ابوالفضل (2)

 

گر برسد دست ودلم بر حرم چشمانت (2)

 

 

 

قطره ي اشكي شوم و تا به سحر مهمانت

 

خارم اما گل كنم من به برت عاشقانه

 

 

 

ابوفاضل ابو فاضل ابوافاضل ابوالفضل (2)

 

 

 

 

 

 

 

 « اسوه ي وفا »

سيد نا ابوالفضل


تو نور قلب مايي


سيدنا ابو الفضل


تو نو گل رسولي


 تو اسو ه ي وفايي


سيد نا ابو الفضل


سر تا به پا جلالي


علي ّ مرتضايي


سيدنا ابو الفضل


تو جسمي و تو جاني


جلو ه گر حياتي


سيد نا ابو الفضل


تو ياو رحسيني


صاحب حسن و جاهي


سيدنا ابوالفضل



 

سيدنا ابوالفضل (2)


بر درد ما دوايي


سيد نا ابو الفضل (2)


نور دل بتولي


تو اسوه ي وفايي


سيد نا ابو الفضل (2)


تو فضلي و كمالي


 عليّ مرتضايي


سيدنا ابو الفضل (2)


تو مهري و تو ماهي


جلوه گرحياتي


سيد نا ابو الفضل (2)


علمدار حسيني


صاحب حسن و جاهي


سيدنا ابوالفضل (2)



 

 

 «  حيدر ثاني »

مريد عشقم الهي كه يارم داند قابل مرا (2)

 

 

 

گداي اويم مبادا براند ابو فاضل مرا

 

 

عاشقي ديوانه ام


جام دل دارم به كف

يا ابو فاضل مدد

 

سائل اين خانه ام


رد نكن پيمانه ام

يا ابو فاضل مدد (2)

 

 

تو پير عشقي مدد كن نمايم تا محشر بندگي(2)

 

 

 

مرا مدد كن حبيبا كه داني رنج شرمند گي

 

 


مُهر مهرت بر دلم

ساقيا از باده ات

يا ابو فاضل مدد

 


كن به وصلت واصلم

جرعه اي كن نائلم

يا ايو فاضل مدد (2)

 

 

كبو تري خسته بالم كه خواهم بر كويت سر زنم (2)

 

 

 

شكسته هجران پرم را عطا كن ،بالي تا پرزنم

 

 

كي رسم در بار تو

محرمم چون حاجيان

يا ابو فاضل مدد

 

كي شوم زوارتو

كعبه ام رخسارتو

يا ابو فاضل مدد (2)

 

 

شكوفه ي عشق حيدر شكوفا گشته روي زمين (2)

 

 

 

ميان گهواره خفته چه زيبا گل ام البنين

 

 

مير و سر دار حسين

چشم خود وا كرده است

يا ابو فاضل مدد

 

يارو غمخوار حسين

محو ديدار حسين

يا ابو فاضل مدد (2)

 

 

به بيت زهد و ولايت ،شجاعت آمد خوش آمده (2)

 

 

 

بگو به زينب كه امشب مرادت آمد خوش آمده

 

 

حيد رثاني است اين


يا ابو فاضل مدد

 

يا كه عباس آمده


يا ابو فاضل مدد (2)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 « حرم عشق »

مهتاب بني هاشمي خانه ي حيدر

 

گرديده منور بر دامن مادر

 

بوسيده علي دست تو اي ساقي لشگر

 

 

 

صد بار و مكر ّر اي جان برادر

 

ابو فاضل مد د يا ابو فاضل (2)

 

اي حيدر ثاني ،اي روح معاني


بالعل لبت ساقي ما باده كشاني


همه خوش مرازمي ات بردي


دل مابردي و هم هستي ما عباس

 

اي سرورمابا ،ابروي كماني


ابو فاضل مدد يا ابو فاضل(2)


به كجا قلب مرازپي ات بردي


شده اي جام مي مستي ما عباس

 

ابو فاضل مد د يا ابو فاضل (2)

 

من خاك كف پاي غلامان توهستم

 

دل رابه توبستم ،جامي بده دستم

 

آن چهار امامي كه دودستان توبوسند

 

 

 

چون روي توببيند،ازدست توگريند

 

ابوفاضل مدد يا ابوفاضل(2)

 

اي هم قدم عشق، نامت حرم عشق

 

آن قدرسايت،همچون علم عشق

 

اي ساقي مستي و مي دم به دم عشق

 

 

 

ابو فاضل مد د يا ابو فاضل(2)

 

تومه هاشميان ،گل مولايي

 
تو گل ام البنيني و دل آرايي

 

شده مست رخ تو دل شيدايي

 
علقمه داده گواهي گل زهرايي

 

ابو فاضل مد د يا ابو فاضل (2)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 « گل ديگر »

به بيت حيدر ،يك گل ديگر ،دميده شد يا رب

 

 

 

به گلشن ياس،آمده عباس،برادر زينب

 

براي مادر ،نور دو عين


ساقي سر مستش


آمد علمدار(2)



 

عزيز بابا ،عشق حسين

 
بوسه زده دستش


خوش آمده عباس (2)



 

بوسه ي مولا ، به دست سقا ،بانم نم اشك است

 

 

 

آن چه كه آيد ،به ياد بابا ،خاطره ي مشك است

 

دل نگران است ،ام البنين


دست علمدار است


آمده علمدار (2)


 

بوسد دو دست ،آن مه جبين


 فدايي يار است


خوش آمده عباس (2)



 

 

 

 

 

 

 

 

 « عطر گل ياس »

پيچيده تو، مدينه باز ،عطر و بوي گل ياس (2)

 

 

 

ازآسمونا سرزده ،ماه جمال عباس (2)

 

گل امير المومنين اباالفضل

 

نور دل ام البنين ، ابا الفضل
 

عشق تو با دلم عجين اباالفضل (2)

 

 

 

ماه شبم ،ذكر لبم ،ستاره ي روي زمين اباالفضل (2)

 

تويي گل ،اباالحسن ، تجسم وفايي (2)

 

 

 

تو كعبه ي ،حاجت من ،باب نيازمايي (2)

 

هستي ما زهست تو ياعباس

 

 ساقي مست مست توياعباس

 

بوسه زده به دست تو ياعباس (2)

 

 

 

ساقي ما ،روز جزا،بيا و حال ما ببين اباالفضل (2)

 

 

 

 

 

 

« وقت تماشا »

عطر و بوي گل ياس ،آمد به شور و احساس

 

 

 

در بين باغ گلها ،سرزده جمال عباس

 

عالم پرازگل شد ،وقت توسل شد

 

باب الحوائج آمد (2)

 

روشن تر از سپيده ،مستانه سركشيده

 

 

 

زيباتر از گل من ، هرگز كسي نديده

 

يك گل شكوفاشد ، وقت تماشا شد


برگلشن شقايق ،آمد نگارعاشق


شد بزم عشق كامل ،آمد ابو فاضل



 

باب الحوائج آمد (2)


بايد شبيه او شد ،بهر حسين ،لايق


باب الحوائج آمد (2)



 

ساقي دل دائمي ،ماه بني هاشمي

 

 

 

درعلقمه عيان شد ، اوهم بود فاطمي

 

لب تشنه ام مولا،يك جرعه اي سقا

 

باب الحوائج آمد (2)

 

 

 

 

 

 

 

 

 « اي عاشقان بشارت »

اي عاشقان بشارت

 
با هم دگر بگوييد


امشب به شور وشينم


اهل جهان بدانيد



 

صاحب علم خوش آمد


 ارباب ما خوش آمد


سر مست پراز احساس


انا مجنون العباس



 

انا مجنون العباس

 

درجمع مي گساران


امشب تمام شب را


عشقم زره رسيده


آنكس كه ناز اورا



 

چون موج و در خروشم


تا صبح و مي بنوشم


مرغ دلم پريده


حتي خدا خريده



 

انا مجنون العباس

 

اي روح مكتب من

 
نامت هميشه باشه


اي زندگاني من


پابر زمين نهادي



 

روياي هر شب من


شيريني لب من


شور جواني من


اي آسماني من



 

انامجنون العباس

 

من بي تو هيچ و پوچم


در ساغرم مي توست


من عاشق واسيرم


سوگند و مي‌خورم من



 

هستي تو هستي من

 
اي شور مستي من


دل از تو بر نگيرم


بگي بمير مي‌ميرم



 

انا مجنون العباس

 

اي نور چشم زهرا


تو پادشاه عالم


من مست مست مستم


عشق خدايي من

 

تو عشق مرتضايي


كرار كربلايي


دامان تو به دستم


من بنده ي تو هستم



 

انا مجنون العباس

 

 

 

« تجلي ادب »

 

تو خداوند وفايي

 
اي تجلي زيباي ادب


شاخ طوبي ، بوته ي ياس



 

منشاء مهر و صفايي

 
جاودان عشق حسين و زينب


يا بن حيدر ، يا عباس



 

 

ساقي تشنه ي علقمه يا اباالفضل

 

 

 

اي پسرخوانده ي فاطمه يااباالفضل يا اباالفضل (4)

 

 

اي تجلي ارادت

 
گل پسر اميرالمومنين


اي شكوه ،ناب غيرت



 

بر امامت ،بر ولايت


ماه زيباي رخ ام ّ بنين


خاك پايت ،رشك جنت



 

 

ساقي تشنه ي علقمه يا اباالفضل

 

 

 

اي پسرخوانده ي فاطمه يا اباالفضل يا اباالفضل (4)

 

 

بوسه ي حيدر به دستت

 
تو زدست خدا يادگاري


ذوالفقار ، دست حيدر

 

كرده دل رامست مست


وارث هيبت ذوالفقاري


اي اميد و ،مير لشكر

 

 

ساقي تشنه ي علقمه يا اباالفضل

 

 

 

اي پسر خوانده ي فاطمه يا اباالفضل يا اباالفضل (4)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

« جام ناب »

از سقايت ،جام ناب تو

 
زمشك بي آب تو ساقيا



 

دل هميشه در ،التهاب تو


روان شد ه جرعه هاي وفا



 

يا ابو فاضل ابو فاضل

 

اي ماه تابان ،مهردرخشان ،نوردوچشمان ،ساقي مستان

 

يا ابو فاضل مدد (4)

 

بوسه زد علي ، بر دودست تو


دو دست تو تا ابد حيدري



 

عالمي شده ،مست مست تو


به كربلا يك تنه لشكري



 

يا ابو فاضل ابوفاضل

 

دلدارو دلبر، ثاني حيدر،اي عشق اطهر،سر دارلشكر

 

يا ابو فاضل مدد (4)

 

ماه عاشقان ،ازمدينه اي


ربودي از دلبران جان و دل



 

جاودانه در ،عمق سينه اي


 ز روي تو ماه عالم خجل



 

يا ابو فاضل  ابو فاضل

 

سقاي هستي ،ساقي مستي ،توهر كه هستي ،بردل نشستي

 

يا ابو فاضل مدد (4)

 

ديده ي همه ،مست روي تو

 
به سوي تو چشم ام البنين



 

چشم اختران ،رو به سوي تو


براي ديدار تو در كمين

 

يا ابو فاضل ابو فاضل

 

اي باده ي ناب ، روشن از آب ،برتر زمهتاب ،اي دُر ناياب

 

يا ابو فاضل مدد (4)

 

 

 « سرود عاشقانه »

لب هستي شده مست ترانه (2)

 

صبا خواند سرود عاشقانه
 

پراز باغ شكوفه ،همه روي زمين شد

 

 

 

كه قبله گاه گل ها ،گل ام البنين شد

 

علمدار حسين آمد خوش آمد (4)

 

قدم هايش به روي ديده دارم (2)

 

 

 

به بوسه گاه ساقي سجده دارم

 

علي بوسيده دستش، دوعالم مست مستش

 

 

 

كه در راه حسينش ،دهد او كل هستش

 

علمدارحسين آمدخوش آمد (4)

 

قمر نور از جمال او بگيرد (2)

 

ملك راه وصال او بگيرد
 

 

دو دست حيدري اش،علي را ناز شست است

 

 

 

دو چشم اهل محشر ،به سوي اين دو دست است

 

علمدارحسين آمدخوش آمد(4)

 

 

 

 

 

 

 

 

« مير وفا »

نورچشمان ،ام البنين آمد

 
شد جهان روشن ،ازمه كامل


ازصفاي او ،عالم شده گلشن


دل به سوي او مي شود مايل

 

نو گل باغ مولاي دين آمد


يا ابوفاضل ياابو فاضل


از تماشايش ،چشم علي روشن


يا ابو فاضل يا ابو فاضل

 

مي زند بوسه ، بردست اوحيدر

 

 

 

آمده ازره ،زيباي يلي ديگر

 

پهلوانان بر،در گهش سائل


ساقي دشت ،كرببلا عباس


صاحب جان و ناخداي دل

 

يا ابو فاضل يا ابو فاضل


اي علمدار و ،مير وفا عباس


يا ابو فاضل ياابو فاضل

 

 

 

 

 

 

« حضرت عباس(ع)»

اي مه جبين ،اي نازنين ،اي پسر ام‌البنين

 

اومده ساقي لشگر حسين


بهترين شكوفه گلشن احساس اومده


اونكه دل مي بره ازدلا اومد

 

 اومده يارو برادر حسين


 فرش ازبال ملك بياريد عباس اومده

 

 ساقي خيمه ي كربلااومد

 

اي مه جبين ،اي نازنين ،اي پسرام البنين

 

پسرعلي مرتضي اومد

 

حيدر وادي كربلا اومد
 

دلبري اومده تا ازهمگي دل ببره

 

 

 

دستاي نازش پرازگل بوسه هاي حيدره

 

تواتاق عطر گل ياس پيچيده

 

صداي خنده عباس پيچيده
 

اي مه جبين، اي نازنين ،اي پسر ام البنين

 

پيچيده تو مدينه بوي بهار

 

بوي گل بوي بنفشه بوي يار

 

لباشو وامي كند شكوفه ي ام البنين

 

 

 

خنده مي كنه به چهره ي اميرالمومنين

 

اومده مير و سپهدار حسين

 

فداي دست علمدار حسين

 

 

 

 

 

 

 

«گل اميرالمؤمنين»

هرجا برم ، روي تو ماه منه (2)


اي قمر هاشميون


تو مي درخشي مثل ماه


يا ابوفاضل مددي (2)


مي دوني كه ،مي ميرم واسه نگات (2)


هرچي دارم ، مردونه ميدم برات (2)


ارباب مهربون من


نشون نوكري تو


گل اميرالمومنين


حك شده اسمت رودلم


ياابو فاضل مددي (2)


ازكارتو ،عالم حيرون توشد (2)


مردونگي،هردم مهمون تو شد(2)


ثاني دست بوتراب


ادب چيه وفا چيه


اسمت عجب دل مي بره


مشك بدون آب تو


يا ابو فاضل مددي (2)


 

كنج دلم ، عشقت همراه منه (2)


هميشه تو دلم بمون


تو حلقه ي فاطميون (2)


يا ابوفاضل مددي (2)


اشاره كن ، تا بشم خاك پاهات (2)


 فداي اون ،رسم مردو نگيات (2)


 درد وبلات به جون من


نام من و نشون من


نور دل ام البنين


سينمو واكن و ببين


يا ابو فاضل مددي (2)


مهر وادب، مست چشمون تو شد(2)


مرام عشق ،آخر مديون تو شد(2)


ساقي جام عشق ناب


بگو چيكار كردي با آب


ناز تو رو دل مي خره


شعبه نهر كوثره


يا ابو فاضل مددي (2)



 

 

 «آمدن علمدار»

دلبر و دلدارآمده، يارآمده يارآمده

 

 

 

ستاره و گل بريزيد، چون كه علمدارآمده (2)

 

مولا ابوفاضل مد د (2)

 

مولاابو فاضل مد د (2)
 

ساقي تشنه كامان ،دشت شقايق آمده

 

 

 

ازبهرمولايش حسين ،سردار عاشق آمده (2)

 

مولا ابو فاضل مد د (2)

 

مولاابو فاضل مد د (2)

 

دسته گلي خوش رايحه ،ازباغ احساس آمده
 

 

 

شاخه گل ام البنين ،حضرت عباس آمده (2)

 

هستي خود فدايي، آن ساقي مه رو كنم

 

 

 

سجد ه به محراب رخ ،ياركمان ابرو كنم (2)

 

مولا ابو فاضل مد د (2)

 

مولا ابو فاضل مدد (2)

 

ساقي كوثر آمده ،بوسه زند بر دست او

 

 

 

تاكه زدستش تا ابد ، عالم شود سرمست او (2)

 

مولا ابو فاضل مدد (2)

 

مولا ابو فاضل مد د (2)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

«ميلاد حضرت عباس (ع)»

سيدي سيدي سيد ي عباس (2)

 

ميرو علمدارحسين ،يااباالفضل

 
وقت خطريارحسين ،يااباالفضل

 

تويي سپهدارحسين يا...(2)


عاشق و بيمار حسين ،...

 

دسته گل ام البنين ،يااباالفضل (2)

 

دستاي حيدريتو كه مي بوسه حيدر(2)

 

 

 

كربلا ميشه ياروياور برادر(2)

 

توخونه ي علي ماه شب همه اي (2)

 

 

 

علقمه معلوم شد پسرفاطمه اي (2)

 

دسته گل ام البنين ، يا اباالفضل (2)

 

دلبر من تاابدي ،يا ابو فاضل مددي

 

 

 

اي يل دشت كربلا،خوش آ مدي خوش آمدي

 

ماه وستاره شبي ،نغمه و ذكر هر لبي

 

 

 

به وصف تو همين بسه ، عشق حسين و زينبي

 

سيدي سيدي سيدي عباس (2)

 

سقاي تشنه حرم ،يا ....


ذكرتوگويم دم به دم،ياابالفضل

 

اي صاحب مشك و علم يا ...(2)


اي باب حاجات ازكرم،يا...

 

دسته گل ام البنين، ياابوالفضل(2)

 

مثل حسين اسم توكشتي نجاته(2)

 

 

 

مشك خاليت برام به چشمه ي حياته (2)

 

زنجيري توام و هرجامي كشي ام (2)

 

 

 

اي همه‌ي دلخوشي‌ام تو مي كشي‌ام (2)

 

دسته گل ام البنين ،يا ابو الفضل(2)

 

به هركجا كه مي بري ، مراببركه سروري

 

 

 

توجمع سرورابدون ، ازهمشون بالاتري

 

اي يارمن دلدارمن، اي سيد و سالارمن ‍

 

 

 

بايه نگاهت واميشه ،هرچي گره ازكارمن
 

سيدي سيدي سيدي عباس (2)

 

 

 

 

 

 

 

 «كعبه جان»

گل پسر ام البنين ، پا گذاشتي به زمين ،(خوش اومدي )(3)

 

 

 

عشق اميرالمومنين ،دلرباو دلنشين ، (خوش اومدي )(3)

 

يا كاشف الكرب الحسين ، يا عباس (2)


به مرتضي نور دو عين يا عباس (2)



 

قبله ي قلب زينبين يا عباس (2)


روح وفاي عالمين ياعباس (2)



 

عباس ،عباس ، عباس (2)

 

روي لبم زمزمه اي اباالفضل (2)


مهرومه علقمه اي اباالفضل(2)

 

كعبه جان همه اي اباالفضل (2)


تو پسرفاطمه اي اباالفضل (2)

 

عباس ،عباس ،عباس (2)

 

دستاي حيدري تو ، رمز دلبري تو ،(يا سيدي )(3)

 

 

 

ستاره اميد ما، اي يل كرببلا ، (يا سيدي )(3)

 

ماه دل ام البنين ياعباس (2)


دست اميرالمومنين يا عباس (2)

 

زيبانگار مه جبين يا عباس (2)


سقاي تشنه كام دين يا عباس (2)

 

عباس ، عباس ، عباس (2)

 

تو باب حاجات مني اباالفضل (2)


قبله طاعات مني اباالفضل (2)

 

رمز مناجات مني اباالفضل (2)


فخرو مباهات مني اباالفضل(2)

 

عباس ،عباس ،عباس(2)

 

 

 

 

 

 

«رمز عشق»

ماه آل/ هاشم آمد/ همچوخورشيد/ رخ بپوشيد

 

 

 

چون حسين و/ همچو حيدر/ دست سقا/را ببوسيد

 

بوسه بردستان سقا


آمده براين زيارت

 

رمز عشق آل طه


علقمه دلخسته زهرا

 

يا ابوفاضل مدد (4)

 

آمد آن مهتاب حيدر،آن كه با هردل عجين بود

 

 

 

بر بني هاشم چو ماه و، هستي ام البنين بود

 

اي همه هستي مادر


مشك پر تير تو باشد

 

جلوه ثاني حيدر

 
جرعه اي از جام كوثر

 

يا ابو فاضل مدد (4)

 

با دو دست / حيدري ات / هر گره رامي گشايي

 

 

 

جام دل ها / را پر ازجام ولايت مي نمايي

 

كربلا ميخانه تو
آن دو دستان جدايت

 

هر دلي پيمانه تو
هديه بر جانانه تو

 

يا ابوفاضل مدد (4)

 

 

 

 

 

 

 

«مهتاب حسين»

اي كه تماشاي تو شد

 
دردل شبهاي وفا



 

جام مي ناب حسين


( روي تومهتاب حسين)(2)


 

(ماه بني هاشميون،نوردل فاطميون،مست تو چشمان همه )(2)

 

عشق حسيني به دلت شد عجين

 

اي همه هستي ام البنين (2)


درس وفا بگيرد از


ادب نموده خود ادب



 

يا ابوفاضل ابوفاضل مدد(4)


نام بلند تو وفا


(به پيش پايت به خدا)(2)



 

(دست تو شد مكتب عشق ، نام تو ذكر لب عشق ، (اي ماه تابان همه)(2)

 

مست تماشاي تو ام البنين

 

فدا شدي در ره مولاي دين (2)


اي كه مي عشق حسين


اي كه علي مرتضي



 

يا ابوفاضل ابو فاضل مدد(4)


شعله برآن جان تو زد


(بوسه به دستان تو زد ) (2)



 

حيد ردشت كربلا ،روح ادب ماه وفا، (يادتو مهمان همه )(2)

 

دست علمدارتوحبل المتين

 

ماه بني هاشمي . دلنشين (2)

 

ياابوفاضل ابوفاضل مدد (4)

 

 

«امير هستي»

امير هستي ،زجام مستي

 
ز بيت مولا، رسيده سقا


وفاي عالم زره رسيده



 

بداده جرعه به عاشقان


مه ادب در همه جهان


عزيزجانم به دل دميده



 

دميده مهتاب آسمان

 

آمد سقا، عباس من عباس من


نوردلها ، عباس من عباس من


 

پورمولا،عباس من عباس من

 
دلدارما، عباس من عباس من


 

يامولايا ابوفاضل (4)

 

مدينه امشب صفاگرفته

 
غم دل ما شفا گرفته


رسيده بردل عزير دلها



 

عزيز ام البنين  رسيد


كه آن مه دلنشين دميد


كه اشك شوقش ز روي گلها



 

چو شبنم ازروي گل چكيد

 

آمد دلبر ،عباس من عباس من

 
پورحيدر ، عباس من عباس من

 

آن مه منتظر، عباس من عباس زمين من

 
عشق مادر ، عباس من عباس من

 

يا مولا يا ابوفاضل (4)

 

 

«ماه ام البنين»

اي گل دلنشين


عشق روي توشد


دودست ناز تو بوسيده حيدر


اي مدال فخرت بوسه دستت

 

ماه ام البنين


با دل ما عجين


اسير روي تو ،چشم برادر


شد فداي حسين تمام هستت

 

ابوفاضل مد د،ياابوفاضل(4)

 

اي بهار دلم

 
نام زيباي تو


تو مير و قافله سالار مايي


به فداي تو هستي دوعالم


روزميلاد تو حيدر كرار



 

اي قراردلم


گشته يار دلم


تونور ديده و دلدار مايي


يوسف دلكش بازار مايي


بوسه باران كند دست علمدار


 

ابو فاضل مد د ، يا ابوفاضل (4)

 

 

«جلوه رب»

سقاي حسين ،آمده دنيا

 

شده غرق صفا،خانه ي مولا

 

حيدر كرار،بوسيده صدبار، دست علمدار

 

 

 

گل من(3)سيدي عباس (2)

 

روشن زرخش همه دنيا شد

 

گل ام البنين ، تالبش واشد

 

به باغ احساس ، دميده يك ياس ، حضرت عباس

 

 

 

گل من(3)سيدي عباس

 

هستي من ، اي جلوه رب

 

بر ديده بتاب ، اي ماه ادب

 

تويي قرارم ، هميشه يارم ، چاره كارم

 

 

 

گل من(3)سيدي عباس

 

پيچيده عجب ،عطرگل ياس

 

باب الحوائج ، آمد ه عباس

 

اي گل نازم ،باب نيازم ،به تومي نازم

 

 

 

گل من(3)سيدي عباس

 

 

 

 

 

 

«مهتاب مدينه»

[يا بن مرتضي مدد(3)] (2)

 

يار بي قرينه ام

 
تابيده به شام دل


اسمش ذاكر دائمه


 

مهرجان و سينه ام


مهتاب مد ينه ام


ماه آل هاشمه



 

[يا بن مرتضي مدد(3)] (2)

 

ماه عشق من دميد


بر سقايي حسين


ذكر هر لب اومده


 

زيبا تر از او كه ديد


عباس علي رسيد


ماه زينب اومده

 

[يا بن مرتضي مدد(3)] (2)

 

اي ياس ام البنين


اي فرزند فاطمه


دست حيد ر اومده

 

احساس ام البنين

 
عباس ام البنين


بر لشكر اومده



 

[يا بن مرتضي مدد(3)] (2)

 

 

«مير علمدار»

به سپاه عاشقان ، بگو سپهدار اومده
 

 

 

همگي شادي كنيد ، مير علمدار اومده

 

دل و جون اهل دو دنيا

 

همه شده سرمست سقا

 

يا ابو فاضل يا عباس (2)

 

مژده اهل آسمون ،كه اومده يا حسين

 

 

 

بوسه گاه عليه ، دست علمدارحسين

 

بوسه زده ساقي كوثر

 

روي دست سقاي لشگر

 

يا ابو فاضل ياعباس (2)

 

ماه آل هاشم و ،دلبرودلدارهمه ست

 

 

 

گل ام البنينه ، اماعزيز فاطمه ست

 

قمرو مه شب رسيده

 

نور دل زينب رسيده

 

يا ابوفاضل يا عباس (2)

 

دست عباس واگه ،روزقيامت بياران

 

 

 

دو تا دست بسه اگه ، براشفاعت بياران

 

ساقي دو دنيا اباالفضل

 

نوردل زهرا ابا الفضل

 

يا ابو فاضل يا عباس (2)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

رباعي :

بود دين محمد، دين عباس (ع)


تمام عمر، جز سيماي حق را



 

جوانمردي بود، آيين عباس(ع)


ند يده، ديده ي حق بين عباس(ع)



 

 

امان نامه چو رد كرد، آن جوانمرد


به دانشگاه عاشورا، اباالفضل



 

سيه روز عدو را، چو شب كرد


ز اخلاص، امتيازي عالي آورد



 

 

ز دريا آب را،سقّا ننوشيد

 
فتوّت بين، جوانمردي نگر، كو



 

چو تصوير علي‌اصغر در آن ديد


ز جان با كام عطشان، چشم پوشيد



 

 

به پيش كام خشكش، آب شد، آب


فدا شد، چونكه با كام عطشناك



 

چو آتش، با دلي بي تاب شد، آب


خجل، از آن گل شاداب شد، آب



 

 

عباس كه در عشق دلي يك دله داشت

 

 

 

در دشت جهاد پرچم قافله داشت

 

يك روز پس از برادرآمد به جهان

 

 

 

يعني ز حسين، يك قدم فاصله داشت

 

 

بگشا در ميكده ايام سه عيد است

 

 

 

بر باده بيفزا كه سه عيد سعيد است

 

عيد دو امام است و علمدار امامت

 

 

 

عيد سه شهيد است بگو عيد شهيد است

 

 

امشب مدينه بوي عطر ياس دارد


امشب تمام قدسيان محو زمين اند



 

ام البنين بر دامنش عباس دارد

 
محو تماشاي گل ام البنين اند



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
ورود

شما هنوز در سایت ما عضو نشده اید.برای عضویت اینجا کلیک کنید.

کوکی ها باید برای گذشتن از این مرحله فعال باشند.